Header ad

ادیت پیاف: گنجشک کوچولو (بخش سوم-پایانی)

Édith_Piaf_914-6444

در بخش اول این نوشته در مورد زندگی و سرگذشت ادیت پیاف تا سال ۱۹۴۶ و در بخش دوم این نوشته در مورد زندگی و سرگذشت ادیت پیاف تا سال ۱۹۶۰ سخن گفتیم. اینک در بخش سوم به ادامه و تکمیل آن می پردازیم.

در سال ۱۹۶۱ ادیت پیاف در «المپیای پاریس» که به علت مشکلات مالی در حال ورشکستگی بود، چند کنسرت برگزار کرد که جزو به یاد ماندنی ترین کنسرت هایش قرار گرفت. ادیت با اجرای این کنسرت ها المپیا را از ورشکستگی نجات داد، اما حال جسمی خودش همچنان بسیار وخیم بود و بیماری آرتریت او را از کار افتاده کرده بود و تنها با مصرف مقدار زیادی مورفین می توانست به خواندن بر روی صحنه ادامه دهد.

در سال ۱۹۶۱ ادیت، جایزه ی بزرگ «دیسک» را از آکادمی شارل کراس (Academie Charles cros) به خاطر مجموع همه ی کارهایش دریافت کرد. در همین سال، او با آخرین مرد زندگیش، «تئوفنیس لمبوکاس» آشنا شد. در سال ۱۹۶۲ ادیت پیاف که ۴۷ سال داشت و به شدت بیمار بود، با تئو که جوانی زیبا و خواننده بود و فقط ۲۶ سال داشت، ازدواج کرد. ادیت همواره اظهار داشت: «تئو در واقع پسری است که از مادر پیر و بیمارش مراقبت می کند». در سال ۱۹۶۳ آنها با هم ترانه ی «عشق به چه درد می خورد» (A quoi ca sert l’Amour) را خواندند. تئو آخرین مردی بود که ادیت به او علاقه مند شد و آخرین خواننده ای بود که مورد حمایت او قرار گرفت.

در ماه آوریل سال ۱۹۶۳ ادیت به کما فرو رفت. او بسیار ضعیف شده بود و بیشتر مواقع بیهوش بود و روزهای آخر عمر خود را در جنوب فرانسه گذراند. ادیت پیاف که با لقب گنجشک کوچولو کار خوانندگی را آغاز کرده بود، در روز دهم اکتبر سال ۱۹۶۳ در «پلسکاسیه» (واقع در بلندی های شهر کن)، در سن ۴۷ سالگی و بر اثر خونریزی داخلی ناشی از نارسایی کبدی درگذشت.

او در آغوش «دنیل بونل» منشی و رازدار تمام عمرش، زندگی را بدرود گفت. پیکر ادیت مخفیانه و غیرقانونی به پاریس منتقل شد. مرگ او در یازدهم اکتبر به صورت رسمی در پاریس اعلام شد. در همان روز، «ژان کوکتو» (Jean Cocteau) دوست صمیمی ادیت پیاف نیز درگذشت. کوکتو پس از شنیدن خبر مرگ ادیت و پیش از مرگ خودش، گفته بود: «قایقی که از جاری شدن باز ایستاد. این آخرین روز من بر روی زمین است. هیچوقت ندیدم که او در خرج کردن روحش این چنین خساست به خرج دهد. او روحش را خرج نمی کرد، بلکه اسراف می کرد، روح طلائی اش را از پنجره به بیرون پرتاب می کرد». غروب همان روز، کوکتو نیز جان سپرد.

DSC03463

مراسم خاکسپاری ادیت پیاف ِ بزرگ، در قبرستان «پرلاشز» انجام شد. با وجود اینکه پیاف انسان با ایمانی بود، از دید کلیسا «از دین خارج شده» محسوب می شد و انجام مراسم مذهبی برای او ممنوع شد. با وجود این، کشیش «توونن دو ویلره» توانست برای او در قبرستان دعا بخواند. در آن روز، بیش از ده هزار نفر از طرفداران ادیت پیاف در مراسم تشییع او حضور داشتند. پیکر او پیش از خاکسپاری، مومیایی شد. هم اکنون آرامگاه پیاف، یکی از پربازدیدترین آرامگاه های قبرستان مشهور پرلاشز است.

 

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *