Header ad

دانلود ترانه ی «چون یک خانه به دوش» (Like A Rolling Stone) اثر جاودانه ی باب دیلن

باب دیلِن (Bob Dylan) (با نام کامل رابرت آلن زیمرمن Robert Allen Zimmerman ، زاده ۲۴ مه ۱۹۴۱ در دولوث، مینه‌سوتا)، خواننده، آهنگساز، شاعر، و نویسنده ی آمریکایی است. وی که در سبک موسیقی بومی آمریکا به فعالیت می‌پرداخت، در دهه ی ۱۹۶۰ میلادی به سبک راک روی آورد و اشعار عاشقانه ی راک اند رول روز را با اشعار ادبی و روشنفکرانه ی کلاسیک در هم آمیخت. دیلن در پدیدار شدن سبکی در موسیقی به نام راک بومی (Folk Rock) در اواسط دهه ی شصت بسیار تأثیرگذار بود و به شکسپیر هم‌نسلان خود شهرت یافت.

ترانه معروف او «چون یک خانه‌به‌دوش» (Like a Rolling Stone) توسط مجله رولینگ استون به عنوان برترین ترانه تمام زمان‌ها انتخاب شد. این ترانه که یکی از بهترین و تأثیرگذارترین آثار اوست، قبلاً توسط وی به صورت یک داستان کوتاه نوشته شد و به مرور زمان به ترانه تبدیل و در سال ۱۹۶۵ آن را ضبط کرد. «چون یک خانه‌به‌دوش» اول بار در جولای ۱۹۶۵ به شکل یک تک‌آهنگ بیرون داده شد که از طرف برخی از طرفداران دیلن به شدت مورد انتقاد قرار گرفت؛ از این جهت که دیگر حال و هوای موسیقی بومی (folk) را که وی سابقاً به آن می‌پرداخت نداشت و در فضایی کاملاً متفاوت در قالب هارد راک ارائه شده بود. این ترانه به شکلی دراماتیک دنیای موسیقی و فرهنگ عامه را تحت تأثیر قرار داد. مجله رولینگ استون در رده‌بندی «۵۰۰ ترانه ی برتر همه ی دوران» این ترانه را بزرگ‌ترین ترانه تمام زمان‌ها لقب داد. در سخنرانی سال ۱۹۸۸ در مراسم ورود نام باب دیلن به تالار مشاهیر راک اند رول، بروس اسپرینگستین در مورد این ترانه گفت: «من در ماشین با مادرم بودم که این ترانه را برای بار اول شنیدم. مانند این بود که یکی با لگد دریچه ذهنت را باز کرده باشد.»
این ترانه توسط گروه ها و خواننده‌های زیادی هم چون گرین دی، باب مارلی، بون جووی، رولینگ استونز، جیمی هندریکس، دیوید بویی، مایکل بولتون، دیوید گیلمور بازخوانی شده است.

مدت زمان : ۰۶:۱۰ دقیقه

سال انتشار : ۱۹۶۵

حجم فایل : ۸٫۵۶ مگابایت

download icon

 

 

متن ترانه را در زیر بخوانید : (به زودی ترجمه ی شعر ارائه می گردد)

Once upon a time you dressed so fine
You threw the bums a dime in your prime, didn’t you?
People’d call, say, “Beware doll, you’re bound to fall”
You thought they were all kiddin’ you
You used to laugh about
Everybody that was hangin’ out
Now you don’t talk so loud
Now you don’t seem so proud
About having to be scrounging for your next meal

How does it feel
How does it feel
To be without a home
Like a complete unknown
Like a rolling stone?

You’ve gone to the finest school all right, Miss Lonely
But you know you only used to get juiced in it
And nobody has ever taught you how to live on the street
And now you find out you’re gonna have to get used to it
You said you’d never compromise
With the mystery tramp, but now you realize
He’s not selling any alibis
As you stare into the vacuum of his eyes
And ask him do you want to make a deal?

How does it feel
How does it feel
To be on your own
With no direction home
Like a complete unknown
Like a rolling stone?

You never turned around to see the frowns on the jugglers and the clowns
When they all come down and did tricks for you
You never understood that it ain’t no good
You shouldn’t let other people get your kicks for you
You used to ride on the chrome horse with your diplomat
Who carried on his shoulder a Siamese cat
Ain’t it hard when you discover that
He really wasn’t where it’s at
After he took from you everything he could steal

How does it feel
How does it feel
To be on your own
With no direction home
Like a complete unknown
Like a rolling stone?

Princess on the steeple and all the pretty people
They’re drinkin’, thinkin’ that they got it made
Exchanging all kinds of precious gifts and things
But you’d better lift your diamond ring, you’d better pawn it babe
You used to be so amused
At Napoleon in rags and the language that he used
Go to him now, he calls you, you can’t refuse
When you got nothing, you got nothing to lose
You’re invisible now, you got no secrets to conceal

How does it feel
How does it feel
To be on your own
With no direction home
Like a complete unknown
Like a rolling stone?

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *